3 Eylül 2011 Cumartesi

Bir Prenses Masalı

Platonik aşkımı anlattım mı ben size hiç? Kaşını..Gözünü.. Nerden tanıştığımızı.. Nasıl işin bu hale geldiğini..


Efendim bundan yıllar yıllar önce prensesin biri bir prense tutulmuş.. Ancak prens dediğimize bakmayın, öpünce kurbağa olanlardanmış bu.. Prenses tabi biraz saftirik, birazda sevgi delisi.. Takılmış bu kurbağanın peşine.. Kendini birden bir sözlük ortamında bulmasın mı!! Yazanlar, çizenler, konuşanlar, sayıp sövenler.. Bakmış ki herkes içindekini anlatıyor, prensesde başlamış yazmaya.. Tabi kurbağanın bunu fark etmesi çok sürmemiş.. Türlü entrika çevirmeye prensesi sözlükten uzaklaştırmaya çalışmış.. Tehditler.. Hakaretler.. Prensesin istediği sadece birilerine içini dökmekmiş halbuki.. İçi çok acıyormuş çünkü.. Prensinin kurbağaya dönüştüğüne inanmak istemiyormuş bir türlü.. Hayat.. Gerçekler acıymış harbiden..

Bu acıklı günlerde Prenses kendini bu çirkin kurbağadan kurtarmaya çalışırken, bir ses duymuş inceden.. Ben diyim bir kanun sesi, siz deyin bir ud.. Dinlemeye koyulmuş prenses sesi.. Kapılmış gitmiş.. Sonraları sesin nerden geldiğini merak etmeye başlamış.. Ozaman bir merhaba mesajı gelmiş sesin sahibi prensten.. Öyle çakma makma değilmiş bu prens.. Öpmeye bile gerek kalmadan prensmiş.. Siz düşünün yani..

Karşı karşıya gelmeleri pek mümkün olmamış.. Önce yazışmışlar uzun uzun.. Sohbet etmişler.. Prens hain kurbağaya karşı hep savunmuş prensesi..  Kurbağanın tüm çabalarına rağmen hüsran olmuş sonu.. En sonda kaçmak zounda kalmış sözlükten..

Prenses o günden sonra ne zaman sıkılsa, bunalsa nasıl olduğunu anlamadan prensi yanında bulur olmuş..

Birbirlerinin sesini hiç duymamışlar.. Sonra bir gün telefonunu vermiş prenses benim ülkeme gelirsen ararsın demiş.. Aramamış prens.. Aylar geçmiş.. Prensese kendi nuamrasınıda vermemiş.. Kaybolu vermiş birden..

Bir gün bir telefon gelmiş prensese.. Evett prensmiş arayan.. Sakin.. Huzurlu.. Vicdanlı... Ben burdayım diyen.. İnsanı güvende hissettiren.. bu sese kapılmış gitmiş prenses..

Ara ara oda prensi arar olmuş.. Mesaj atar olmuş.. Özledim seni bile der olmuş.. Web cam denen teknoloji  ile prensi görür olmuş..

O zaman boyuna, gülüşündeki inceliğe, utanmasına, hafif kızaran yanaklarına, kısacık saçlarına, ellerinin ince ama güçlü duruşuna, sıcaklığına, gözlerinin çocuk muzurluğuyla bakışınada kapılmış..

Hiç karşılıklı gelememişler.. Prensin yolu bir kere düşmüş prensesin ülkesine, ondada görüşememişler.. Aradan yıllar geçmiş.. İnsanlar geçmiş.. Hayatlar geçmiş.. Prensesle prens bir araya gelmemiş.. Prenses prensi her gün daha bir özler olmuş.. Kimseleri yerine koyamamış.. Kimseler onun gibi olamamış.. En son onu beklemenin en doğrusu olacağına karar vermiş.. Prensin böyle düşünceleri ya da hisleri olmadığını bilmesine rağmen.. Masal bu ya.. Belki bir peri tozu yolunu şaşırırda denk gelir bu masalada diye umarmış..

işte o gün bu gündür prenses prensini bekliyor.. Ocak ayında prensin, prensesin ülkesine gelmesi umudu ile..