22 Eylül 2011 Perşembe

Sen Yokken Sevgili..

Sen yokken ben en çok sonbaharları sevdim sevgili.. Yağmurun sesini, senin sandım.. Ve kokusunda senden bir nefes aradım..

Sen yokken sevgili.. Bir sürü insan tanıdım ben.. Kimisini sen sandım.. Kimisine acılarımdan verdim.. Kimisi umutlarımdan çaldı.. Eksildim..

Sen yokken sevgili  ben, tam olmaya çalıştım.. Yarımlıklarımı, yaralarımı saklamayı öğrendim sen yokken.. Ve sen yokken kendime saklandım..

Yağmurlu bir sonbahar sabahında elinden tutup, ağaçlı bir yoldan yürüyüp gideceğimizi umdum..

Sen yokken sevgili.. Ben çok yalnız kaldım.. Sevemedim sevgili.. Dümdüz şartsız.. Kuralsız.. Doya doya sevemedim.. Sen yokken.. Ben hep sevdim sandım..

Kimselere seni seviyorum diyemedim sevgili.. "Bende" ler tuttu seni seviyorumların yerini..  Ve ben hep  seni seviyorumları geçiştirdim sevgili..

Sen yokken ben, çok yarım kaldım..