31 Mart 2012 Cumartesi

Aşk Klişesi




Özlemek ile ilgili  yüzlerce cümlem var içimde.. Bazılarını söylüyorum.. Bazılarını yutuyorum.. Bazılarını unutuyorum.. Ama öyleleri var ki içimi acıtıyor işte.. Kağıt kesiği gibi bir köşede görünmeden hissettiriyorlar kendilerini..

Unutmak istedikçe karşında dikiliyor bazen aşk.. Sen arkanı döndükçe o bir diğer köşeden çıkıveriyor karşına..  Bir yerde bir resim görüyorsun.. Bir ufak not buluyorsun.. Ne bileyim bir ayrılık yıl dönümünü görüyorsun orda burda.. Bir şekilde çıkıyor işte..

Bana da o oluyor bu günlerde.. Her yerden bir hatıra çıkıyor ve ben nereye kaçacağımı bilmiyorum.. Tek bildiğim deli gibi özlediğim.. Hiç bir şeyi gözüm görmeyecek kadar özlediğim.. Bunu da söylemek için ölüp bittiğim..

Uzun zaman kendime bile bunun için çok kızdım.. Çekip gitmiş, başkasını bulmuş bir adamı sevmek kadar aptalca ne olabilir.. Acizce.. Sonra kabul ettim.. Bu benim düşüncem değil.. Bu sadece olması gerek denilen şey.. Ben bunu hissetmediğim için kendime eziyet edemem dedim.. Ben sadece seviyorum.. Her şeye rağmen onun o gözlerinin içinin gülüşünü özlüyorum.. Ve sadece seviyorum.. Bunun hesabı yok.. İzahı yok.. Ben ki insanlardan sıkılan, bunalan, uzun süre kimseye tahammül edemeyen insan.. Sadece ona bu kadar bağlanmışım..

O zaman gerçeği kabul ettim.. Bu adamı seviyorum.. Yanında olmak benim cennetim.. Bu şansım kalmadıysa da, onu sevmekten vazgeçmemi gerektirmiyor.. Dönüşünü beklemeye gelince.. Hayatıma girmeye çalışan insanlar var.. Zorlayarak da olsa kendimi, cevap verdiklerim.. Sonuç.. Adamların ilgimi çekmemesi ayrı, birde kafamda kime ait olduğum fikri öylece duruyor..

Velhasıl anladım ki ben sadece sevmeye devam etmek ve geleceğini umut etmek istiyorum.. Taki kafam onsuz huzur bulana kadar.. Sadece o ve ben olalım istiyorum..

Biliyorum.. Çok bunalım belkide çok klişe ama içimdeki sadece bu.. Sadece seni seviyorum ve seni deli gibi özledim..