29 Mart 2012 Perşembe

iş dünyası ben bozdu arkadaş.. Kendimi sosyalliğe, efendim gezmeye tozmaya yok biledin iki dükkan bakmaya adamış durumdayım.. Aylardır evde olmanın acısını çıkarırcasına gezesim var.. Her günde üşenemeden gezmek için bir bahane buluyorum kendime..

Sabah baygın gibi uyuyarak gittiğim işten, akşam bir hevesle çıkıyorum.. Karaköyden gemiye binip, Haydarpaşaya gidiyorum.. Ne çok dolanıyosun demeyin, Haydarpaşadan trene binip, trenden inince tam meydana çıkıyor yol.. Mağazaları gez, kozmetikçilere bak derken bahaneyle yürüyüşümüde yapmış oluyorum..

Ha bu arada bişeyi fark ettim, ben ne zaman bir gemi yada şilep görsem dua ederdim.. Allah'ım içindekilerin bekleyeni vardır sen evlerine sağsalim ulaştır diye.. Nasıl alışkanlık olduysa hala dua ediyorum.. Hani karma ben onlara dua edersem biride Kaptan için eder falan diye.. Saf geldim saf gidicem Allah için..

Bunun dışında iş hayatım bir garip.. Gördüğüm en rahat ve en geniş insanlarla beraberim.. Böyle bazen ağzım açık bakıyorum hepsine.. Nasıl yani, yok artık falan diye.. Hatta bazen diyecek laf bulamıyorum da derin derin susuyorum.. Çok uykum olmadığı bir gün size de anlatırım hepsini tek tek.