28 Nisan 2014 Pazartesi

Ömrüm.. Günüm.. Güneşim.. Huzurum.. Aydınlığım.. Nefesim..



Ahhh benim deli adamım.. Gece mutlu yatıp, sabah kızgın kalkanım.. Kızdımı gözü dünyayı görmeyen, ortalığı silip süpürenim.. Fırtınasını güneşini içinde taşıyanım.. Hem küçük bebeğim hem koca adamım.. Kendiyle kavgası bitmeyenim, umudu tükenmeyenim.. Her gidişi yıkan her dönüşü bahar olanım..

Nasıl sevmesin insan seni.. Nasıl hem sana deli olmasın hem de gözünü senden alamasın.. Ah benim deli adamım.. Bir günü otekine uymayanım.. Anlaşılamayanım.. Anlamayanım.. Bir anda dünyaları kaldıran, bir anda ruhumu süt limana çevirenim.. Nasıl sevmesin insan seni?

 Nasıl bırakır insan seni bir başına.. Nasıl gider arkasını dönerde.. Küçücük bir bebek gibi ilgiye, sevgiye ihtiyacı olanım.. Saçlarıyla oynarken şımarık oğlan çocuğum, sinirlenince gözlerinden ateş saçanım.. Nasıl sevmesin insan seni.. Nasıl görmezden gelsin.. Nasıl umursamasın.. Nasıl kıymet vermesin sana..

Telaşlarımı görmeyenim.. Aklımın çıktığını fark etmeyenim benim.. Beni mutlu edenin gülüşü olduğunu bilmeyenim.. Sen gülünce nasıl aydınlanmasın dünyam.. Nasıl içimde çiçekler açmasın..

Huzurum.. Nefesim.. Her gördüğümde rüya mı bu diye yeniden yeniden düşündüğüm en güzel düşüm.. Nasıl sevmez insan seni? Nasıl kapılmaz omuzuna başını koyduğunda huzura..

Nasıl istemez insan seni.. Nasıl şımartmaz.. Nasıl doyasıya sevmez.. Nasıl kalbinin en derinine saklayıp da oraya gizlemez seni.. Nasıl istemez senin için birşey yapmayı..

Bıraksan doysam sana.. Doya doya sarılsam.. Sen uzak durmasan.. Elini sıkı sıkı tutsam.. Hiç bırakmayacakmısın gibi hayal etsem.. Doya doya öpsem seni.. Sanki yaşamak için tek çarem buymuş gibi.. Bıraksan sadece sevsem seni.. Doya doya sevsem.. İçime çeke çeke.. Seninle dola dola.. Hersey kaybolsa.. Herşeyim senin olsa.. Herşeyim sen olsa.. Herşey sen olsa.. Kalmasa başka bir şey.. Seni sevsem sadece.. Ve böyle gitse herşey.. Sen olsam..